(1. Kıta) Ahıska’dan kalktı kara dumanlar, Yandı ocaklarda yetim zamanlar. Bir gece ansızın sustu meydanlar, Vagon yollarında kaldı dualar. (Nakarat) Biz Ahıska Türk’üyüz, sürgünde kaldık, Dağlardan koparıldık, gurbete daldık. Anamızın gözünde tükenmez yaş var, Bir gün döneceğiz diye umutlar saklı. (2. Kıta) Kar yağdı üstüne soğuk rayların, Sessizce ağladı çocuklar, kadın. Bir avuç topraktı bütün muradım, Şimdi hasret oldu eski yurdum. (Nakarat) Biz Ahıska Türk’üyüz, sürgünde kaldık, Dağlardan koparıldık, gurbete daldık. Anamızın gözünde tükenmez yaş var, Bir gün döneceğiz diye umutlar saklı. (Köprü) Posof’tan Ahıska’ya eser rüzgârlar, Dedemin sesini getirir dağlar. Ne kadar sürerse sürsün ayrılık, Silinmez kalbimizden eski topraklar. (Final) Bir gün yine doğar umut sabahı, Dinmez yüreğimizde vatan sevdası. Ahıska’nın yolu gönülden geçer, Türkümüz yaşadıkça bitmez davası…