**Title: Önce Cihan** **Verse 1** İbrahim dağların rüzgârında büyüdü Komünizmi bir din değil, bir bilim bildi İşçiye, köylüye sözü omuzladığında Her cümlesi barut, her kelimesi filizdi Demokratik devrimin yolunu araladı İlk adımı Halk Savaşı’na o attı Yorgun yüreklerin haritasını çizdi Karanlığın koynuna kıvılcım bıraktı **Chorus** Önce can değil, önce cihan diyen Adını dağlara yazdı giden Sözleri yasak, fikri serbest uçuyor Her yarım kalmış türküyü o tamamlıyor İbrahim, ateşten bir nehir aktı Vartinik’te düşse de yolun kaldı Her genç yürekte yeniden çoğalıyor Hakikatin adımıyla dünya daralıyor **Verse 2** Düşmanın ideolojisini çıplak bıraktı Kemalizmin perdesini tek tek yırttı Türk şovenizminin paslı zincirini Sorgulayan her dille yüzleştirdi, kırttı Ezilen uluslara ses oldu, yankı “Milli zulmü komünizmle kır” dedi Ne hâkim ulusun şoven dizine çöktü Ne ezilenin kör milliyetçiliğine eğildi **Pre-Chorus** Kasketiyle dalga geçenler çok oldu Adını slogan yapıp ruhuna kör kaldı Ama bir yerde her sahte söz yoruldu Onun gerçeği bir daha saklanmadı **Chorus** Önce can değil, önce cihan diyen Adını dağlara yazdı giden Sözleri yasak, fikri serbest uçuyor Her yarım kalmış türküyü o tamamlıyor İbrahim, ateşten bir nehir aktı Vartinik’te düşse de yolun kaldı Her genç yürekte yeniden çoğalıyor Hakikatin adımıyla dünya daralıyor **Verse 3** “Kahince gördü”: “Sizin yolunuz belli Hakim sınıfların sofrasına çıkar” dedi Revizyonizmden kopup en yalın yerinde On bir ayda on bir bin yıl devirdi Dengeymiş güçler, cilveymiş tarih Vartinik’te yaralı ele geçti “Yine de aynı kavgaya dönerim” diyerek Teslim olmadı düşmanın dileğine “Saflarınızda çözüleni barındırmayın” Nedamete karşı yoldaşa seslendi Gece sorgusunda kırılmayan iradesi Sabahın alnına imzasını deldi **Bridge** Gah “çocuk” dediler, gah “ne biliyordu ki” Küçültmeye çalıştıkça büyüdü resmi Kasketine sahip çıkıp fikrinden korkanlar Yolundan gidiyoruz derken yitirdi niyeti Çıldırdı sahte yoldaşlar hakikat karşısında Çünkü her direnişte onun izi saklıydı Gençler, kadınlar, işçiler, köylüler Adım adım onun pusulasına baktı Yarım asırda, altı kıtaya yayılan Mao’nun ender halefleri yanında anıldı Bir avuç toprakta büyüyen bu çığlık Dört bucağın dilinde yeniden yankılandı **Chorus** Önce can değil, önce cihan diyen Adını dağlara yazdı giden Sözleri yasak, fikri serbest uçuyor Her yarım kalmış türküyü o tamamlıyor İbrahim, ateşten bir nehir aktı Vartinik’te düşse de yolun kaldı Her genç yürekte yeniden çoğalıyor Hakikatin adımıyla dünya daralıyor **Outro** Ne tapınak kurdu ne de kürsü istedi Bilimi aldı, halkın kalbine işledi Ölçüsü sınıflar, pusulası yeryüzü Önce can değil, önce cihan dedi, gitti— Cihanı ayağa kaldırmaya yeminli.